1.jpg

Ομολογώ πως δεν περίμενα πολλά από το παιχνίδι της Dontnod Entertainment όσο περίμενα να εγκατασταθεί. Από ότι είχα ακούσει (χωρίς να έχω δει trailer), θεωρούσα πως το Life is Strange θα ήταν ένα κράμα “Μέρας της Μαρμότας” και του “Butterfly Effect” στο κολέγιο.

Έκανα λάθος.

Έχω ακούσει να λένε πως μια καλή ιστορία πρέπει να έχει αρχή και τέλος, με το ενδιάμεσο να κρατάει ίσα-ίσα το ενδιαφέρον. Και αυτό ακριβώς πετυχαίνει το Life is Strange με την καταιγιστική (κυριολεκτικά) αρχή του, στην οποία γνωρίζουμε την πρωταγωνίστρια μας, Max Caulfield, η οποία βλέπει ένα όραμα πριν ξυπνήσει στην τάξη της, όπου και παρακολουθεί μαθήματα φωτογραφίας.

Οι σκηνές στο κολέγιο δεν είναι ενδιαφέρουσες, να πω την αλήθεια. Αγόρια και κορίτσια ασχολούνται με τα social media ή τα κλασσικά ενδιαφέροντα της Αμερικής: Αμερικάνικο ποδόσφαιρο, μαζορέτες και πάρτι. Η αισθητική του παιχνιδιού είναι πανέμορφη. Δεν έχει τα καρτουνίστικα γραφικά που έχουμε συνηθίσει από την Telltale σε τέτοιο είδους παιχνίδια. Η Max και οι υπόλοιπο χαρακτήρες είναι ρεαλιστικοί, αν και στερεοτυπικοί. Η πλούσια, ανταγωνιστική συμμαθήτρια, το κορίτσι που λατρεύουν όλοι να πειράζουν, οι “bullies”, ο αυστηρός διευθυντής… Και μέσα σε όλα αυτά, έχουμε την ελαφρώς αντικοινωνική, χίπη Max να προσπαθεί να ταιριάξει – και να αποτυχαίνει. Όταν όμως καταφέρνει να γυρίσει τον χρόνο πίσω, η Max αποφασίζει να γίνει μια “καθημερινή” ηρωίδα.

Η Max ανακαλύπτει την δύναμη της όταν προσπαθεί να σώσει μια κοπέλα από ένα ψυχοπαθές πλουσιόπαιδο που έχει φέρει όπλο στο σχολείο. Ο χρόνος γυρνάει πίσω μπροστά στα ίδια της τα μάτια και εκείνη ξυπνάει στην τάξη που ξεκίνησε. Και με τις νέες της δυνάμεις, της είναι εύκολο να προφτάσει τον τόπο του εγκλήματος και αυτή τη φορά να κάνει κάτι για να σώσει την κοπέλα.

Οι δυνατότητες είναι πάμπολλες. Επιλέγεις να πεις κάτι που απλά δημιουργεί προβλήματα; Γυρνάς πίσω τον χρόνο. Έσπασες κάτι; Γυρνάς πίσω τον χρόνο. Θες να δεις όλες τις επιλογές διαλόγου και να πάρεις αυτήν που σου ταιριάζει; Γυρνάς πίσω τον χρόνο. Αλλά, κάθε φορά το παιχνίδι θα πετάξει ένα μυστηριώδες “οι πράξεις σου έχουν συνέπειες…” Και όντως έχουν. Όχι όλες, προφανώς. Αλλά λόγου της επεισοδιακής δομής του παιχνιδιού (η ιστορία θα ολοκληρωθεί σε 5 επεισόδια, που θα βγαίνουν με διαφορά 6 εβδομάδων), δεν μπορείς παρά να μη μείνεις με την απορία: “τι ακριβώς συνέπειες έχουν οι πράξεις μου;” Και βρίσκεις τον εαυτό σου να γυρνάει πίσω τον χρόνο…

Εκεί που κερδίζει το παιχνίδι, πραγματικά, όμως, είναι στην αφήγησή του. Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι το πραγματικό ‘ζουμί’ του παιχνιδιού, που πλαισιώνονται από υπέροχο voice-acting και ενέργεια. Όταν η Max συναντάει την παιδική της φίλη ας πούμε, το συναίσθημα που ξεχειλίζει στις φωνές τους (ευχάριστο ή δυσάρεστο) ελκύει τον θεατή όπως οι σειρήνες τον Οδυσσέα.

Δυστυχώς το 1ο επεισόδιο της σειράς δεν προλαβαίνει να μπει πραγματικά στο ψητό, αφού πρέπει να εγκαταστήσει ένα cast 10 και βάλε χαρακτήρων, που από ότι φαίνεται παίζουν όλοι τον ρόλο τους. Προσωπικά, αδημονώ για το 2 μέρος και το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όσους τους αρέσουν τα interactive stories όπως το Fahrenheit και το Walking Dead.

Facebook Comments